Apelacja od wyroku w sprawie znęcania się nad dziećmi w Drawsku Pomorskim

W dniu 8 marca 2019 r. Prokuratura Regionalna w Gdańsku skierowała do Sądu Apelacyjnego w Szczecinie apelacje od wyroku wydanego przez Sąd Okręgowy w Koszalinie w głośnej sprawie dotyczącej znęcania się w Drawsku – Pomorskim nad dwójką chłopców przez ich matkę i jej konkubenta. Z ustaleń dowodowych wynikało, że oskarżeni znęcali się fizycznie i psychicznie się nad dwojgiem dzieci – chłopcami w wieku lat 7 i 9. Zdarzenia te miały miejsce w okresie od stycznia do marca 2016 roku. Dzieci były nie tylko znieważane, brutalnie bite i kopane, ale również zmuszane do różnych zachowań, które niewątpliwie stanowiły formę znęcania się ze szczególnym okrucieństwem. Dzieci wielokrotnie były również zmuszane do czynności seksualnych.

Sprawcy zostali oskarżeni o popełnienie przestępstw obejmujących między innymi usiłowanie zabójstwa młodszego z chłopców. Matce i jej konkubentowi prokurator zarzucił nadto znęcanie się nad chłopcami ze szczególnym okrucieństwem, spowodowanie u dzieci ciężkiego uszczerbku na zdrowiu i narażenie ich na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia, a w przypadku konkubenta dodatkowo – o popełnienie przestępstw przeciwko wolności seksualnej małoletnich.

Sprawca został skazany na 25 lat pozbawienia wolności. W stosunku do matki chłopców orzeczono karę 15 pozbawienia wolności. Sąd orzekł nadto zakaz kontaktowania się i zbliżania się do pokrzywdzonych oraz zadośćuczynienie za doznaną krzywdę.

W zakresie kary pozbawienia wolności prokuratura wnioskowała o orzeczenie – w stosunku do mężczyzny – kary dożywotniego pozbawienia wolności, a w stosunku do matki pokrzywdzonych – kary 25 lat pozbawienia wolności.

W wywiedzionej apelacji prokurator zakwestionował zarówno wysokość orzeczonych kar, jak i brak dokonania przez Sąd I instancji jednoznacznych ustaleń w zakresie zasadności orzeczenia – w stosunku do skazanego – środka zabezpieczającego określonego w art. 93a pkt 4 kk w zw. z art. 93g § 3 kk w postaci umieszczenia z zakładzie psychiatrycznym po odbyciu przez niego zasądzonej kary. W zakresie orzeczonych kar prokurator zarzucił wyrokowi rażącą ich niewspółmierność w stosunku do stopnia społecznej szkodliwości czynów wskazując na zasadność ich zmiany poprzez orzeczenie w stosunku do matki pokrzywdzonych kary 25 lat pozbawienia wolności oraz kary dożywotniego pozbawienia wolności w stosunku do jej konkubenta.

prok. Maciej Załęski